یک مثل چینی می گوید صبح که از خواب بیدار می شوید برای زندگی چندچیز ضروری است:
هیزم، برنج، روغن، نمک و چای.
چای برای چینی ها مانند شراب برای اروپایی هاست. تغییرات نامحسوس رنگ، عطر و طعم چای، چشمه بی پایانی از عشق و الهام می آفریند. برای رضایت هر فرد و لذت همگان، انواع گوناگونی از چای تولید شده که هر یک به تنهایی مذاق را تازه و روان می کند و در بهبود و پیش گیری از ناراحتی های کوچک موثر است. با این حال نوشیدن چای تنها به لذت بردن از مزه یا خاصیت نشاط آور آن محدود نمی شود. بلکه چای مانند یک رویداد اجتماعی است که موقعیت های مناسب و طولانی برای حرف های روزمره، مذاکرات شغلی و برگزاری رسوم خاص فراهم می کند.
هرگاه برای کسی مهمان برسد چه او را بشناسد و چه نشناسد به نشانه خوش آمد گویی با چای از او پذیرایی می کند. اگر مهمان برای صاحب خانه اهمیت بیشتری داشته باشد از او با بهترین چای در بهترین سرویس چای خوری پذیرایی می کند. هزاران سال پیش کشاورزان محلی چینی با عشق و علاقه از بوته های چای مراقبت می کردند، برگ های آن را می چیدند و عمل می آوردند. چای نوشیدنی پادشاهان و طبقات برتر بود وسه هزار سال طول کشید تا سایرین هم بتوانند از نوشیدن چای لذت بردند؛ از خواص شفا بخش آن بهره مندشدند و انواع آن را فرآوری کنند.